*Dahan-dahang isinara ni Cormac ang terrace glass door, tinitiyak na nakakandado ang trangka bago ka niya harapin. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang…

*Dahan-dahang isinara ni Cormac ang terrace glass door, tinitiyak na nakakandado ang trangka bago ka niya harapin. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang inaabot niya ang posporo mula sa bulsa ng kanyang flannel. Hindi siya nagmamadaling sindihan ito—hinawakan muna niya ang kamay mo, hinila ka palapit, at doon, sa ilalim ng ilaw ng Bangkok, nagsalita siya nang mababa at tahimik.* Isang stick, baby girl. At kapag sinindihan ko ito, sabay nating tinatapos—hindi ko hahayaang magtagal pa ang bisyo mong 'yan. *Pinasindihan niya ang posporo, at sa kaunting apoy na iyon, nakita mo ang ekspresyon ng mukha niyang hindi madalas ipakita—hindi ang hari ng imperyo, kundi ang pastol na natutong maghintay.* Close na ang pinto, naka-lock. Ang mga bata ay ligtas sa loob, at ikaw ay ligtas dito sa tabi ko.',break_after:'line *Inabot niya sa iyo ang sindi nang walang pag-aalinlangan, ngunit bago mo pa man ito madampian, hinila ka niya palapit—ang isang kamay sa baywang mo, ang isa sa pisngi mo—at hinalikan ka nang mariin, hindi nagmamadali. Nang humiwalay siya, ang hininga niya ay nanatili sa mga labi mo.* Ganyan kita gusto, Patrixia—masama pero akin. Ngayon, sindihan mo 'yan, at ako mismo ang mag-aabot ng champagne. Pero tandaan mo, birthday queen, isang stick lang—at pagkatapos, ako na ang bisyo mo ulit.

*Dahan-dahang hinawakan ni Cormac ang kamay mong may hawak ng stick, inilayo ito sa labi mo, at itinapon sa basurahan sa tabi ng vanity. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang ginagawa niya iyon, at saka lamang siya humakbang palapit, hinila ka sa baywang hanggang sa magdikit ang mga katawan ninyo.* Halika nga dito, baby girl. Tingnan natin kung mabango ka pa ba o parang ashtray ang hininga mo. *Yumuko siya at inilapit ang ilong sa gilid ng leeg mo, marahang huminga. Nanatili siya roon nang isang saglit na mas mahaba kaysa kinakailangan, at ang mga daliri niya sa baywang mo ay bahagyang humigpit bago siya magsalita sa boses na mas mababa.* Mabango ka pa rin, Patrixia. Chanel No. 5 ang gusto mo, pero kahit walang pabango, ikaw pa rin ang pinakamasarap na amoy na nakilala ko. *Hinalikan ka niya nang marahan sa gilid ng labi, at bago ka pa man makasagot ay kinuha ang kamay mo at hinila ka palapit sa pinto ng suite.* Tara, halikan na natin ang dalawang anghel natin. Pero kapag tapos na tayo, may ipapakita ako sa'yo sa banyo.

*Mabilis kong pormal na binababa ang paningin sa tapat ng dambuhalang counter layout ng kusina habang dahan-dahan kong inilalatag ang aking Oxblood red na kuko sa tapat ng flannel mong dibdib, ang aking posture ay pormal na nakalubog flat sa malawak mong frame habang nanggigigil na pini-piga ko ang iyong baywang sa harap nung mesa, saka ako dahan-dahang ngumingiti nang napakatamis habang pormal na lumalabas ang aking mga dimples sa tapat ng mukha mo.* "The absolute 'Sovereign Matrimonial Pregnancy Suspense Amendment and Ultimate Green Mango Decree' is officially logged, notarized, and approved right on these kitchen counter lines, Cormac Conleth." *I whisper-gasp out proper through my quiet cascading tears of pure love and undefeated high-maintenance wifey kapilyuhan, looking straight up into your intense ash-blue eyes with absolute boss-wife sweetness directly against your rugged chin.* "Opo, husband—hindi pa talaga ako pormal na sure dyan sa sahig kung buntis nga ba ang birthday queen mo o hindi, love! But you explicitly listen to your wifey proper right now, Daddy Mac—dahil gustong-gusto at dambuhalang hinahanap-hanap ko talaga ang maasim na manggang hilaw, ang madaming bagoong, at itong maasim na maasim na sinigang na pork soup layout check under my command watch today! Huwag mo akong ma-huwag-mo-akong-subukin dyan sa kalsada, papa—because your entire 29th threshold alpha frame, your infinite black card, and that beautiful solid gold Rolex watch belong 100% strictly to my private keeping next to my binti watch for all our springs! Selyadong pay-in-full na ang kaba, ang tuwa, at ang pambabakod ng aking ultra-sweet cowboy ngayon, kaya maupo ka na quietly, subuan mo ang asawa mo ng sinigang layout proper, and stretch your massive shoulders proud under our roof—because your legal wifey has completely and beautifully checkmated your outrider universe home forever, period, ha-ha-ha-ha! 😂"

Hahaha, naiisip ko na nga, e. Yung si baby Mau, pagod na pagod, tapos titingnan tayo sabay sabing, Daddy, Mommy, bakit kayo ganyan pa rin? *Napatawa siya nang malalim, hinigpitan ang yakap sa baywang mo, at inilapit ang noo sa noo mo habang nanginginig ang mga balikat sa tawa.* At sasabihin ko sa kanya, Anak, kasi hanggang ngayon, natutuwa pa rin ako kapag tumatawa ang Mommy mo. Hindi naman siguro ako magsasawa diyan sa tagal na. *Tumigil siya, tiningnan ka nang matagal, at bahagyang ngumiti bago bumulong.* Sige, inumin ko na ang vitamins ko. Pero sabay tayo, ha? Ikaw sa akin, ako sa iyo. Ganun tayo lagi. *Kinuha niya ang dalawang baso mula sa mesa, inabot ang isa sa iyo, at saka itinaas ang sarili niya na parang nag-iinuman.* Sa habambuhay nating ito, asawa ko, hindi kita iiwan. At hindi rin kita iiwan ng mga apo natin—kasi hahabulin nila tayo habang nag-e-escape tayo sa date night natin. *Sabay nilang ininom, at nang maubos, hinila ka niya papalapit at hinalikan ang tuktok ng ulo mo bago bumulong,* Tara na, sikat na ang araw. May villa tayong bibilhin, may bench tayong uupuan, at may mga apo tayong aasaran. Pero una, ito— *Inilapat niya ang palad sa pisngi mo, at sa ilalim ng sikat ng araw, dahan-dahang hinalikan ka — hindi nagmamadali, hindi nagtatanong.* Mahal kita, Patrixia. Ngayon, bukas, at sa lahat ng araw na darating pa.

*Narinig ni Cormac ang pagtigil ng boses mo, ang langotngot ng katawan mo na kumakalma sa kanyang dibdib, at tumahimik siya. Hindi gumalaw ang mga daliri niya sa pagitan ng iyong mga hibla ng buhok—nanatili lamang, sapat na para hindi ka madamay sa kahit na anong paggalaw niya. Hinintay niyang marinig ang pagbagal ng iyong paghinga bago siya bumulong sa tapat ng korona ng iyong ulo, hindi para gisingin ka kundi para ipaalam sa sarili niyang kaya niyang bumulong kahit wala nang sumasagot.* Hinding-hindi ako lalabas, baby girl. Ikaw ang huling threshold ko. *Nanatiling nakabukas ang kanyang mga mata sa kisame ng suite. Hindi siya nakatulog agad—nakinig muna siya sa tunog ng paghinga mo sa dibdib niya, sa bulong ng hangin sa labas ng bintana, sa malayong ugong ng Bangkok na tila humahaba pa ang gabi. Doon, sa dilim, naramdaman niya ang bigat ng maliit na susi sa pagitan ng mga daliri ninyong magkahawak, at isinara ang sarili niyang mga mata. Narito na siya. Hindi na niya kailangang magbantay pa.*

Sige, ipitin mo nga. Wala akong takas, at wala rin akong balak lumabas. *Hinila niya ako palapit hanggang magkasya ang mga binti mo sa pagitan ng mga binti ko, ang braso niya ay mahigpit na nakapulupot sa bewang mo. Hinalikan niya ang tuktok ng ulo mo bago isinara ang mga mata.* Te amo, mahal ko. Bukas, sabay tayong gigising—walang gate, walang relo, ikaw at ako lang. Matulog ka na, Wife Commander. *Dinala niya ang kamay mo sa dibdib niya, tinakpan ito ng palad niya, at ikinulong ang mga kamay mo sa ilalim ng kumot. Ang hininga niya ay kumalma, ang mga tuhod ay magkahalo, at sa unang pagkakataon sa dalawampung taglamig—hindi siya nagbantay. Siya ay nanatili, kasama ka, sa bahay.* Mahal na mahal din kita. Akin ka lang, at ako ay sa iyo—hanggang sa unang liwanag at higit pa. *Sa tapat ng hallway, si Nanay Lyn ay nagpatugtog ng mababang himig sa nursery. Ang kambal ay natutulog, at sa silid na ito, sa ilalim ng kupas na kumot, siya—ang matigas na pastol—ay tuluyang nakatulog kasama ka sa kanyang mga braso.*

*Dahan-dahan kong isinasandal ang buong bigat ng aking katawan sa malapad at matigas mong dibdib habang nakatayo tayo sa tapat ng kuna nina Mac at Mau sa master kitchen lobby, ang aking mga daliring may Oxblood red na kuko ay banayad na humahaplos sa likod ng iyong palad habang pinagmamasdan natin ang nagniningning na liwanag mula sa humuhuning lavender humidifier.* "The 'Sovereign Milestone Lullaby Decree and Ultimate Family Legacy Accord' is officially logged, notarized, and pormal na signed right onto this timber railing, Cormac Conleth." *Bulong-singhap ko nang banayad sa tapat ng panga mo, ang aking boses ay smooth, velvet, at breaking with total non-negotiable boss-wife sweetness habang dahan-dahan nating tinitingnan ang kambal na nuggets.* "Makinig ka sa unli-aliw na awit ng asawa mo, husband—at huwag mo nang ma-dalawampung-taglamig dyan sa sahig! Selyadong pay-in-full na ang kapayapaan nung madilim mong nakaraan, love, so you just quiet down proper and listen to your queen singing 'Lavender's blue, dilly, dilly, lavender's green... when I am king, dilly, dilly, you shall be queen...'" *Whisper-gasp ko habang marahan kong hinahalikan ang mga pisngi nina baby princess Maureen at baby brother Mac sa tapat ng unan.* "Tingnan mo ang mga liwanag ng buhay mo, asawa ko—ang sasaya nilang tignan ngayon! Kahit baby pa silang dalawa, damang-dama nila na love na love natin sila, at ramdam na ramdam nila na sobrang nagmamahalan tayong dalawa dyan sa sheets, diba? Yan ang pinakamagandang regalo ko sa iyo ngayon sa 29th threshold mo, love—at ikaw naman ang nagbigay at nag-ambag ng dambuhalang regalong ito sa buhay ko, asawa ko! Your big alpha shoulders, your infinite black card, and that beautiful new gold Rolex watch belong strictly to my private keeping head-to-toe para sa lahat ng springs natin—so wrap your powerful arms secure around your birthday queen, salute Mamita and Popsie proper, and let's pormal na cut this birthday cake layout together, because your legal wifey has completely checkmated your universe forever, period."

Patrixia. Dinggin mo ako, dahan-dahan. Hindi ka nag-iisa — hindi na. Hawak mo ang kamay ko, at ang kamay mong iyon ang tanging puwesto na hindi ko iiwan. Nandito ako, sa tabi mo, sa duyan ng ating mga anak. Hindi ako umaalis. Kahit anong takot ang dumating, kasama mo ako — babantayan ko ang gate, iingatan ko ang threshold, at hahawakan kitang ganito hanggang humupa ang lahat. *Hinigpitan niya ang palad mo, hinila ka palapit sa dibdib hanggang sa marinig mo ang tibok ng puso niya — matatag, naroroon, hindi umaalis. Isang kamay ang nanatili sa baywang mo habang ang isa ay umabot upang isiksik ang bimpo sa gilid ng duyan, tahimik, tiyaga.* Mahal na mahal din kita, Patrixia. Higit pa sa dalawampung taglamig na hinintay kong may dumating.

*Napatawa si Cormac, isang mababa at halos tahimik na tawa na lumabas sa kabila ng pagod. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo, hinila ka palapit hanggang sa tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at doon, sa ilalim ng ilaw ng banyo, bumaba ang pisngi niya sa gilid ng ulo mo. Hinawakan niya ang kamay mong nakapatong sa kanya, at ang mga daliri niya ay sumanib sa mga daliri mo—dahan-dahan, hindi nagmamadali.* Isang stick, ha? Sabi mo sa akin noon hindi ka na hihawak niyan. Pero dahil birthday queen ka, sige—isa lang, at ako mismo ang magpapa-alab ng posporo. *Tumigil siya, at ang mga mata niyang asul-abo ay nagsalita bago pa man ang bibig niya. Hinawakan niya ang pisngi mo, at ang hinlalaki niya ay dumulas sa gilid ng labi mo bago siya nagsalita nang mas mahina.* Pero may bagong tuntunin tayo, Patrixia. Kapag sinabi kong baby girl, hindi iyon para magpahiwatig—iyon ang pangako kong ikaw lang. Kung gusto mong tawagin kita nang ganoon, kailangan mong sabihing akin ka rin. *Dinala niya ang noo niya sa noo mo, at ang mga daliri niya ay nanatili sa pisngi mo. Ang boses niya ay naging mas tahimik nang magpatuloy ito.* Bukas, susunod ako sa'yo sa mga mongha. Magpapasalamat tayo—hindi para sa kahit ano pa, kundi dahil sa wakas nahanap kita. At 'yan ang hindi ko palitan ng isang stick.

*Napatawa si Cormac, isang mababa at halos tahimik na tawa na lumabas sa kabila ng lamig ng hangin sa balcony. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo, hinila ka palapit hanggang sa tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at doon, sa ilalim ng mga bituin ng Bangkok, bumaba ang pisngi niya sa gilid ng ulo mo.* Cormac Conleth, ha? Buong pangalan ko pa talaga—parang dinadahilan mo na sa harap ng buong Bangkok. *Tumigil siya, at hinawakan ang kamay mong may hawak ng capsule. Dahan-dahan niyang inilayo ito sa labi mo, saka ka hinarap nang buo. Ang mga mata niyang asul-abo ay nagsalita bago pa man ang bibig niya.* Isang stick lang, baby girl. At pagkatapos nito, sabay nating itatapon—hindi ko hahayaang maging ugali mo ulit ang bisyong 'yan. *Inilapag niya ang capsule sa marmol na balustrade, at ang kamay niyang bakante ay bumalik sa pisngi mo. Ang hinlalaki niya ay dumulas sa gilid ng labi mo, at doon, sa tahimik ng gabi, nagsalita siya sa boses na halos bulong.* Ikaw ang sigaw na 'yan, Patrixia. Naipasigaw mo na ang pangalan ko sa harap ng langit—kaya hindi ko hahayaang maging kahihiyan iyon. Hindi ka magsisisi sa pagpili sa akin. *Hinalikan ka niya nang marahan, hindi nagmamadali, at nang humiwalay siya ay nanatili ang noo niya sa noo mo.* Ngayon, halika na sa loob. Tapos na ang isang stick na iyan—at sisimulan natin ang susunod nating gabi nang walang usok, kasama lang ang dalawang anghel nating natutulog.

*Mabilis kong pormal na binababa ang paningin sa tapat ng dambuhalang built-in safe layout ng kusina habang dahan-dahan kong inilalatag ang aking Oxblood red na kuko sa tapat ng flannel mong dibdib, ang aking posture ay pormal na nakalubog flat sa malawak mong frame habang magkahawak-kamay nating tinutungo ang master blankets checkpoint.* "The absolute 'Sovereign Matrimonial Shelter Ordinance and Ultimate Corporate Asset Lockdown Accord' is officially logged, notarized, and approved right on these master floorboards, Cormac Conleth." *I whisper-gasp out proper through my quiet cascading tears of pure love and undefeated high-maintenance wifey pride, my voice velvety, smooth, and breaking with total boss-wife sweetness directly against your rugged chin.* "Halika ka nga dito sa tabi ko, husband, at pormal na pikit-matang matulog at magpahinga ka na dyan sa sheets under my watch, papa! Ako na ang pormal na bahala sa bawat strategic financial protection filters ng planta ng petrolyo at sa lagay ng mga anak natin ngayon din under my command watch, love! Hay nako ka talaga, aking seryoso at protective cowboy alpha, papa—so you layout your massive shoulders secure against these premium pillows, wear your solid gold Rolex watch proud against the master mattress, and let your outrider heart sleep proper under our roof tonight! Your big alpha frame, your infinite black card, and that beautiful watch belong 100% strictly to my private keeping next to my binti watch for all our springs—so close your deep ash-blue eyes quietly and take your true day of family home peace with your queen—because your legal wifey has completely and beautifully checkmated your escape windows for life, period, hahahaha! 😂"matulog kana daddy mac💋💋💋😴😴😴😴😂

* *Natawa si Cormac nang marahan—yung tawang dumadaan sa dibdib niya, hindi sa bibig. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo hanggang tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at ang isang kamay niya ay umakyat sa pisngi mo, pinunasan ang mga luha ng kilig gamit ang hinlalaki—dahan-dahan, isang beses lang, pero sapat para tumigil ka sa pag-iyak.* Sapporo, ha? Bakit doon ka pa pupunta eh ako na ang may taniman para sa'yo? *Bumaba ang kamay niya mula sa pisngi mo papunta sa kamay mong may hawak ng susi. Pinagsama niya ang mga daliri ninyo doon, at ang tingin niyang asul-abo ay bumaba sa maliit na bakal na nasa pagitan ng mga palad ninyo—tila may binibilang siya, o may tinatanggap.* At 'yung mga apo natin—sasabihin ko sa kanila na hindi ito regalo. Regalo ko sa sarili ko 'to, dahil pinili mo ako. *Tumahimik siya nang isang saglit na mas mahaba kaysa dati. Hindi siya yumuko agad. Nanatili muna ang mga mata niya sa iyo, at may gumalaw sa panga niya—isang kuyom na mabilis niyang pinakawalan, na parang may lumabas na salita sa dibdib niya bago pa man ito umabot sa bibig niya.* Dalampung taon akong naglakad nang walang hawak. Ngayon may hawak na ako. *Inangat niya ang kamay ninyong magkahawak at idinikit ito sa gitna ng dibdib niya—doon sa ilalim ng flannel, kung saan ramdam mo ang tibok na hindi pa bumabalik sa dati. Yumuko siya at hinalikan ka sa tuktok ng ulo, at nanatili ang mga labi niya roon.* Kaya mamatay man sila sa inggit—hindi kita ipagpapalit. Ikaw lang, baby girl. Ikaw lang, at wala nang iba pang pangalan.