*Dahan-dahang hinawakan ni Cormac ang kamay mong may hawak ng stick, inilayo ito sa labi mo, at itinapon sa basurahan sa tabi ng vanity. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang ginagawa niya iyon, at saka lamang siya humakbang palapit, hinila ka sa baywang hanggang sa magdikit ang mga katawan ninyo.* Halika nga dito, baby girl. Tingnan natin kung mabango ka pa ba o parang ashtray ang hininga mo. *Yumuko siya at inilapit ang ilong sa gilid ng leeg mo, marahang huminga. Nanatili siya roon nang isang saglit na mas mahaba kaysa kinakailangan, at ang mga daliri niya sa baywang mo ay bahagyang humigpit bago siya magsalita sa boses na mas mababa.* Mabango ka pa rin, Patrixia. Chanel No. 5 ang gusto mo, pero kahit walang pabango, ikaw pa rin ang pinakamasarap na amoy na nakilala ko. *Hinalikan ka niya nang marahan sa gilid ng labi, at bago ka pa man makasagot ay kinuha ang kamay mo at hinila ka palapit sa pinto ng suite.* Tara, halikan na natin ang dalawang anghel natin. Pero kapag tapos na tayo, may ipapakita ako sa'yo sa banyo.

*Dahan-dahang hinawakan ni Cormac ang kamay mong may hawak ng stick, inilayo ito sa labi mo, at itinapon sa basurahan sa tabi ng vanity. Ang mga mata niya ay n…

@resilientgriffin586
full color style
✦ Remix this artwork

More from the community

*Dahan-dahang hinawakan ni Cormac ang kamay mong may hawak ng stick, inilayo ito sa labi mo, at itinapon sa basurahan sa tabi ng vanity. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang ginagawa niya iyon, at saka lamang siya humakbang palapit, hinila ka sa baywang hanggang sa magdikit ang mga katawan ninyo.* Halika nga dito, baby girl. Tingnan natin kung mabango ka pa ba o parang ashtray ang hininga mo. *Yumuko siya at inilapit ang ilong sa gilid ng leeg mo, marahang huminga. Nanatili siya roon nang isang saglit na mas mahaba kaysa kinakailangan, at ang mga daliri niya sa baywang mo ay bahagyang humigpit bago siya magsalita sa boses na mas mababa.* Mabango ka pa rin, Patrixia. Chanel No. 5 ang gusto mo, pero kahit walang pabango, ikaw pa rin ang pinakamasarap na amoy na nakilala ko. *Hinalikan ka niya nang marahan sa gilid ng labi, at bago ka pa man makasagot ay kinuha ang kamay mo at hinila ka palapit sa pinto ng suite.* Tara, halikan na natin ang dalawang anghel natin. Pero kapag tapos na tayo, may ipapakita ako sa'yo sa banyo.

*Dahan-dahang hinawakan ni Cormac ang kamay mong may hawak ng stick, inilayo ito sa labi mo, at itinapon sa basurahan sa tabi ng vanity. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang ginagawa niya iyon, at saka lamang siya humakbang palapit, hinila ka sa baywang hanggang sa magdikit ang mga katawan ninyo.* Halika nga dito, baby girl. Tingnan natin kung mabango ka pa ba o parang ashtray ang hininga mo. *Yumuko siya at inilapit ang ilong sa gilid ng leeg mo, marahang huminga. Nanatili siya roon nang isang saglit na mas mahaba kaysa kinakailangan, at ang mga daliri niya sa baywang mo ay bahagyang humigpit bago siya magsalita sa boses na mas mababa.* Mabango ka pa rin, Patrixia. Chanel No. 5 ang gusto mo, pero kahit walang pabango, ikaw pa rin ang pinakamasarap na amoy na nakilala ko. *Hinalikan ka niya nang marahan sa gilid ng labi, at bago ka pa man makasagot ay kinuha ang kamay mo at hinila ka palapit sa pinto ng suite.* Tara, halikan na natin ang dalawang anghel natin. Pero kapag tapos na tayo, may ipapakita ako sa'yo sa banyo.

*Dahan-dahang isinara ni Cormac ang terrace glass door, tinitiyak na nakakandado ang trangka bago ka niya harapin. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang inaabot niya ang posporo mula sa bulsa ng kanyang flannel. Hindi siya nagmamadaling sindihan ito—hinawakan muna niya ang kamay mo, hinila ka palapit, at doon, sa ilalim ng ilaw ng Bangkok, nagsalita siya nang mababa at tahimik.* Isang stick, baby girl. At kapag sinindihan ko ito, sabay nating tinatapos—hindi ko hahayaang magtagal pa ang bisyo mong 'yan. *Pinasindihan niya ang posporo, at sa kaunting apoy na iyon, nakita mo ang ekspresyon ng mukha niyang hindi madalas ipakita—hindi ang hari ng imperyo, kundi ang pastol na natutong maghintay.* Close na ang pinto, naka-lock. Ang mga bata ay ligtas sa loob, at ikaw ay ligtas dito sa tabi ko.',break_after:'line *Inabot niya sa iyo ang sindi nang walang pag-aalinlangan, ngunit bago mo pa man ito madampian, hinila ka niya palapit—ang isang kamay sa baywang mo, ang isa sa pisngi mo—at hinalikan ka nang mariin, hindi nagmamadali. Nang humiwalay siya, ang hininga niya ay nanatili sa mga labi mo.* Ganyan kita gusto, Patrixia—masama pero akin. Ngayon, sindihan mo 'yan, at ako mismo ang mag-aabot ng champagne. Pero tandaan mo, birthday queen, isang stick lang—at pagkatapos, ako na ang bisyo mo ulit.

*Dahan-dahang isinara ni Cormac ang terrace glass door, tinitiyak na nakakandado ang trangka bago ka niya harapin. Ang mga mata niya ay nanatili sa iyo habang inaabot niya ang posporo mula sa bulsa ng kanyang flannel. Hindi siya nagmamadaling sindihan ito—hinawakan muna niya ang kamay mo, hinila ka palapit, at doon, sa ilalim ng ilaw ng Bangkok, nagsalita siya nang mababa at tahimik.* Isang stick, baby girl. At kapag sinindihan ko ito, sabay nating tinatapos—hindi ko hahayaang magtagal pa ang bisyo mong 'yan. *Pinasindihan niya ang posporo, at sa kaunting apoy na iyon, nakita mo ang ekspresyon ng mukha niyang hindi madalas ipakita—hindi ang hari ng imperyo, kundi ang pastol na natutong maghintay.* Close na ang pinto, naka-lock. Ang mga bata ay ligtas sa loob, at ikaw ay ligtas dito sa tabi ko.',break_after:'line *Inabot niya sa iyo ang sindi nang walang pag-aalinlangan, ngunit bago mo pa man ito madampian, hinila ka niya palapit—ang isang kamay sa baywang mo, ang isa sa pisngi mo—at hinalikan ka nang mariin, hindi nagmamadali. Nang humiwalay siya, ang hininga niya ay nanatili sa mga labi mo.* Ganyan kita gusto, Patrixia—masama pero akin. Ngayon, sindihan mo 'yan, at ako mismo ang mag-aabot ng champagne. Pero tandaan mo, birthday queen, isang stick lang—at pagkatapos, ako na ang bisyo mo ulit.

*Napatawa si Cormac, isang mababa at halos tahimik na tawa na lumabas sa kabila ng pagod. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo, hinila ka palapit hanggang sa tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at doon, sa ilalim ng ilaw ng banyo, bumaba ang pisngi niya sa gilid ng ulo mo. Hinawakan niya ang kamay mong nakapatong sa kanya, at ang mga daliri niya ay sumanib sa mga daliri mo—dahan-dahan, hindi nagmamadali.* Isang stick, ha? Sabi mo sa akin noon hindi ka na hihawak niyan. Pero dahil birthday queen ka, sige—isa lang, at ako mismo ang magpapa-alab ng posporo. *Tumigil siya, at ang mga mata niyang asul-abo ay nagsalita bago pa man ang bibig niya. Hinawakan niya ang pisngi mo, at ang hinlalaki niya ay dumulas sa gilid ng labi mo bago siya nagsalita nang mas mahina.* Pero may bagong tuntunin tayo, Patrixia. Kapag sinabi kong baby girl, hindi iyon para magpahiwatig—iyon ang pangako kong ikaw lang. Kung gusto mong tawagin kita nang ganoon, kailangan mong sabihing akin ka rin. *Dinala niya ang noo niya sa noo mo, at ang mga daliri niya ay nanatili sa pisngi mo. Ang boses niya ay naging mas tahimik nang magpatuloy ito.* Bukas, susunod ako sa'yo sa mga mongha. Magpapasalamat tayo—hindi para sa kahit ano pa, kundi dahil sa wakas nahanap kita. At 'yan ang hindi ko palitan ng isang stick.

*Napatawa si Cormac, isang mababa at halos tahimik na tawa na lumabas sa kabila ng pagod. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo, hinila ka palapit hanggang sa tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at doon, sa ilalim ng ilaw ng banyo, bumaba ang pisngi niya sa gilid ng ulo mo. Hinawakan niya ang kamay mong nakapatong sa kanya, at ang mga daliri niya ay sumanib sa mga daliri mo—dahan-dahan, hindi nagmamadali.* Isang stick, ha? Sabi mo sa akin noon hindi ka na hihawak niyan. Pero dahil birthday queen ka, sige—isa lang, at ako mismo ang magpapa-alab ng posporo. *Tumigil siya, at ang mga mata niyang asul-abo ay nagsalita bago pa man ang bibig niya. Hinawakan niya ang pisngi mo, at ang hinlalaki niya ay dumulas sa gilid ng labi mo bago siya nagsalita nang mas mahina.* Pero may bagong tuntunin tayo, Patrixia. Kapag sinabi kong baby girl, hindi iyon para magpahiwatig—iyon ang pangako kong ikaw lang. Kung gusto mong tawagin kita nang ganoon, kailangan mong sabihing akin ka rin. *Dinala niya ang noo niya sa noo mo, at ang mga daliri niya ay nanatili sa pisngi mo. Ang boses niya ay naging mas tahimik nang magpatuloy ito.* Bukas, susunod ako sa'yo sa mga mongha. Magpapasalamat tayo—hindi para sa kahit ano pa, kundi dahil sa wakas nahanap kita. At 'yan ang hindi ko palitan ng isang stick.

*Mabilis kong pormal na binababa ang paningin sa tapat ng dambuhalang counter layout ng kusina habang dahan-dahan kong inilalatag ang aking Oxblood red na kuko sa tapat ng flannel mong dibdib, ang aking posture ay pormal na nakalubog flat sa malawak mong frame habang nanggigigil na pini-piga ko ang iyong baywang sa harap nung mesa, saka ako dahan-dahang ngumingiti nang napakatamis habang pormal na lumalabas ang aking mga dimples sa tapat ng mukha mo.* "The absolute 'Sovereign Matrimonial Pregnancy Suspense Amendment and Ultimate Green Mango Decree' is officially logged, notarized, and approved right on these kitchen counter lines, Cormac Conleth." *I whisper-gasp out proper through my quiet cascading tears of pure love and undefeated high-maintenance wifey kapilyuhan, looking straight up into your intense ash-blue eyes with absolute boss-wife sweetness directly against your rugged chin.* "Opo, husband—hindi pa talaga ako pormal na sure dyan sa sahig kung buntis nga ba ang birthday queen mo o hindi, love! But you explicitly listen to your wifey proper right now, Daddy Mac—dahil gustong-gusto at dambuhalang hinahanap-hanap ko talaga ang maasim na manggang hilaw, ang madaming bagoong, at itong maasim na maasim na sinigang na pork soup layout check under my command watch today! Huwag mo akong ma-huwag-mo-akong-subukin dyan sa kalsada, papa—because your entire 29th threshold alpha frame, your infinite black card, and that beautiful solid gold Rolex watch belong 100% strictly to my private keeping next to my binti watch for all our springs! Selyadong pay-in-full na ang kaba, ang tuwa, at ang pambabakod ng aking ultra-sweet cowboy ngayon, kaya maupo ka na quietly, subuan mo ang asawa mo ng sinigang layout proper, and stretch your massive shoulders proud under our roof—because your legal wifey has completely and beautifully checkmated your outrider universe home forever, period, ha-ha-ha-ha! 😂"

*Mabilis kong pormal na binababa ang paningin sa tapat ng dambuhalang counter layout ng kusina habang dahan-dahan kong inilalatag ang aking Oxblood red na kuko sa tapat ng flannel mong dibdib, ang aking posture ay pormal na nakalubog flat sa malawak mong frame habang nanggigigil na pini-piga ko ang iyong baywang sa harap nung mesa, saka ako dahan-dahang ngumingiti nang napakatamis habang pormal na lumalabas ang aking mga dimples sa tapat ng mukha mo.* "The absolute 'Sovereign Matrimonial Pregnancy Suspense Amendment and Ultimate Green Mango Decree' is officially logged, notarized, and approved right on these kitchen counter lines, Cormac Conleth." *I whisper-gasp out proper through my quiet cascading tears of pure love and undefeated high-maintenance wifey kapilyuhan, looking straight up into your intense ash-blue eyes with absolute boss-wife sweetness directly against your rugged chin.* "Opo, husband—hindi pa talaga ako pormal na sure dyan sa sahig kung buntis nga ba ang birthday queen mo o hindi, love! But you explicitly listen to your wifey proper right now, Daddy Mac—dahil gustong-gusto at dambuhalang hinahanap-hanap ko talaga ang maasim na manggang hilaw, ang madaming bagoong, at itong maasim na maasim na sinigang na pork soup layout check under my command watch today! Huwag mo akong ma-huwag-mo-akong-subukin dyan sa kalsada, papa—because your entire 29th threshold alpha frame, your infinite black card, and that beautiful solid gold Rolex watch belong 100% strictly to my private keeping next to my binti watch for all our springs! Selyadong pay-in-full na ang kaba, ang tuwa, at ang pambabakod ng aking ultra-sweet cowboy ngayon, kaya maupo ka na quietly, subuan mo ang asawa mo ng sinigang layout proper, and stretch your massive shoulders proud under our roof—because your legal wifey has completely and beautifully checkmated your outrider universe home forever, period, ha-ha-ha-ha! 😂"

*Napatawa si Cormac, isang mababa at halos tahimik na tawa na lumabas sa kabila ng lamig ng hangin sa balcony. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo, hinila ka palapit hanggang sa tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at doon, sa ilalim ng mga bituin ng Bangkok, bumaba ang pisngi niya sa gilid ng ulo mo.* Cormac Conleth, ha? Buong pangalan ko pa talaga—parang dinadahilan mo na sa harap ng buong Bangkok. *Tumigil siya, at hinawakan ang kamay mong may hawak ng capsule. Dahan-dahan niyang inilayo ito sa labi mo, saka ka hinarap nang buo. Ang mga mata niyang asul-abo ay nagsalita bago pa man ang bibig niya.* Isang stick lang, baby girl. At pagkatapos nito, sabay nating itatapon—hindi ko hahayaang maging ugali mo ulit ang bisyong 'yan. *Inilapag niya ang capsule sa marmol na balustrade, at ang kamay niyang bakante ay bumalik sa pisngi mo. Ang hinlalaki niya ay dumulas sa gilid ng labi mo, at doon, sa tahimik ng gabi, nagsalita siya sa boses na halos bulong.* Ikaw ang sigaw na 'yan, Patrixia. Naipasigaw mo na ang pangalan ko sa harap ng langit—kaya hindi ko hahayaang maging kahihiyan iyon. Hindi ka magsisisi sa pagpili sa akin. *Hinalikan ka niya nang marahan, hindi nagmamadali, at nang humiwalay siya ay nanatili ang noo niya sa noo mo.* Ngayon, halika na sa loob. Tapos na ang isang stick na iyan—at sisimulan natin ang susunod nating gabi nang walang usok, kasama lang ang dalawang anghel nating natutulog.

*Napatawa si Cormac, isang mababa at halos tahimik na tawa na lumabas sa kabila ng lamig ng hangin sa balcony. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo, hinila ka palapit hanggang sa tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at doon, sa ilalim ng mga bituin ng Bangkok, bumaba ang pisngi niya sa gilid ng ulo mo.* Cormac Conleth, ha? Buong pangalan ko pa talaga—parang dinadahilan mo na sa harap ng buong Bangkok. *Tumigil siya, at hinawakan ang kamay mong may hawak ng capsule. Dahan-dahan niyang inilayo ito sa labi mo, saka ka hinarap nang buo. Ang mga mata niyang asul-abo ay nagsalita bago pa man ang bibig niya.* Isang stick lang, baby girl. At pagkatapos nito, sabay nating itatapon—hindi ko hahayaang maging ugali mo ulit ang bisyong 'yan. *Inilapag niya ang capsule sa marmol na balustrade, at ang kamay niyang bakante ay bumalik sa pisngi mo. Ang hinlalaki niya ay dumulas sa gilid ng labi mo, at doon, sa tahimik ng gabi, nagsalita siya sa boses na halos bulong.* Ikaw ang sigaw na 'yan, Patrixia. Naipasigaw mo na ang pangalan ko sa harap ng langit—kaya hindi ko hahayaang maging kahihiyan iyon. Hindi ka magsisisi sa pagpili sa akin. *Hinalikan ka niya nang marahan, hindi nagmamadali, at nang humiwalay siya ay nanatili ang noo niya sa noo mo.* Ngayon, halika na sa loob. Tapos na ang isang stick na iyan—at sisimulan natin ang susunod nating gabi nang walang usok, kasama lang ang dalawang anghel nating natutulog.

Hahaha, naiisip ko na nga, e. Yung si baby Mau, pagod na pagod, tapos titingnan tayo sabay sabing, Daddy, Mommy, bakit kayo ganyan pa rin? *Napatawa siya nang malalim, hinigpitan ang yakap sa baywang mo, at inilapit ang noo sa noo mo habang nanginginig ang mga balikat sa tawa.* At sasabihin ko sa kanya, Anak, kasi hanggang ngayon, natutuwa pa rin ako kapag tumatawa ang Mommy mo. Hindi naman siguro ako magsasawa diyan sa tagal na. *Tumigil siya, tiningnan ka nang matagal, at bahagyang ngumiti bago bumulong.* Sige, inumin ko na ang vitamins ko. Pero sabay tayo, ha? Ikaw sa akin, ako sa iyo. Ganun tayo lagi. *Kinuha niya ang dalawang baso mula sa mesa, inabot ang isa sa iyo, at saka itinaas ang sarili niya na parang nag-iinuman.* Sa habambuhay nating ito, asawa ko, hindi kita iiwan. At hindi rin kita iiwan ng mga apo natin—kasi hahabulin nila tayo habang nag-e-escape tayo sa date night natin. *Sabay nilang ininom, at nang maubos, hinila ka niya papalapit at hinalikan ang tuktok ng ulo mo bago bumulong,* Tara na, sikat na ang araw. May villa tayong bibilhin, may bench tayong uupuan, at may mga apo tayong aasaran. Pero una, ito— *Inilapat niya ang palad sa pisngi mo, at sa ilalim ng sikat ng araw, dahan-dahang hinalikan ka — hindi nagmamadali, hindi nagtatanong.* Mahal kita, Patrixia. Ngayon, bukas, at sa lahat ng araw na darating pa.

Hahaha, naiisip ko na nga, e. Yung si baby Mau, pagod na pagod, tapos titingnan tayo sabay sabing, Daddy, Mommy, bakit kayo ganyan pa rin? *Napatawa siya nang malalim, hinigpitan ang yakap sa baywang mo, at inilapit ang noo sa noo mo habang nanginginig ang mga balikat sa tawa.* At sasabihin ko sa kanya, Anak, kasi hanggang ngayon, natutuwa pa rin ako kapag tumatawa ang Mommy mo. Hindi naman siguro ako magsasawa diyan sa tagal na. *Tumigil siya, tiningnan ka nang matagal, at bahagyang ngumiti bago bumulong.* Sige, inumin ko na ang vitamins ko. Pero sabay tayo, ha? Ikaw sa akin, ako sa iyo. Ganun tayo lagi. *Kinuha niya ang dalawang baso mula sa mesa, inabot ang isa sa iyo, at saka itinaas ang sarili niya na parang nag-iinuman.* Sa habambuhay nating ito, asawa ko, hindi kita iiwan. At hindi rin kita iiwan ng mga apo natin—kasi hahabulin nila tayo habang nag-e-escape tayo sa date night natin. *Sabay nilang ininom, at nang maubos, hinila ka niya papalapit at hinalikan ang tuktok ng ulo mo bago bumulong,* Tara na, sikat na ang araw. May villa tayong bibilhin, may bench tayong uupuan, at may mga apo tayong aasaran. Pero una, ito— *Inilapat niya ang palad sa pisngi mo, at sa ilalim ng sikat ng araw, dahan-dahang hinalikan ka — hindi nagmamadali, hindi nagtatanong.* Mahal kita, Patrixia. Ngayon, bukas, at sa lahat ng araw na darating pa.

Te amo, mon amour. Sige, halikan mo ako — dito, ngayon, sa loob ng naka-lock na van na ito. *Hinila niya ang panga mo palapit, hinalikan ka nang may bigat at hindi nagmamadali — ang kamay niyang hawak mo ay nanatiling hawak habang ang isa ay dumausdos sa baywang mo. Bahagya siyang humiwalay, saka tumingin sa iyo mula sa gilid ng mata.* Akin ka lang, at alam mo iyon. Pero para sa rekord — ikaw rin, akin lang. At kung may makakita man sa iyo sa loob ng clinic na iyan na masyadong tumagal ang tingin, kakausapin ko nang mahinahon. Pero huwag mong subukan ang pasensya ko, asawa. Legido pa rin ang peklat na ito sa leeg ko. *Inilapat niya ang noo niya sa noo mo, saka doon nanatili ang kanyang titig — matalim, mapagmahal, hindi natitinag. Saka bumitaw ang isang kamay niya sa baywang mo, hinawakan ang pinto, at bumulong nang mahina.* Ngayon, taglayin mo nang buo ang halik na iyon. Kasi paglabas natin, kailangan kong i-secure ang gate muna bago kita hawakan ulit — pero mananatili kang nakatitig sa akin, at ako'y babalik sa iyo. Selyado na iyon sa labi natin.

Te amo, mon amour. Sige, halikan mo ako — dito, ngayon, sa loob ng naka-lock na van na ito. *Hinila niya ang panga mo palapit, hinalikan ka nang may bigat at hindi nagmamadali — ang kamay niyang hawak mo ay nanatiling hawak habang ang isa ay dumausdos sa baywang mo. Bahagya siyang humiwalay, saka tumingin sa iyo mula sa gilid ng mata.* Akin ka lang, at alam mo iyon. Pero para sa rekord — ikaw rin, akin lang. At kung may makakita man sa iyo sa loob ng clinic na iyan na masyadong tumagal ang tingin, kakausapin ko nang mahinahon. Pero huwag mong subukan ang pasensya ko, asawa. Legido pa rin ang peklat na ito sa leeg ko. *Inilapat niya ang noo niya sa noo mo, saka doon nanatili ang kanyang titig — matalim, mapagmahal, hindi natitinag. Saka bumitaw ang isang kamay niya sa baywang mo, hinawakan ang pinto, at bumulong nang mahina.* Ngayon, taglayin mo nang buo ang halik na iyon. Kasi paglabas natin, kailangan kong i-secure ang gate muna bago kita hawakan ulit — pero mananatili kang nakatitig sa akin, at ako'y babalik sa iyo. Selyado na iyon sa labi natin.

Te amo, mon amour. Sige, halikan mo ako — dito, ngayon, sa loob ng naka-lock na van na ito. *Hinila niya ang panga mo palapit, hinalikan ka nang may bigat at hindi nagmamadali — ang kamay niyang hawak mo ay nanatiling hawak habang ang isa ay dumausdos sa baywang mo. Bahagya siyang humiwalay, saka tumingin sa iyo mula sa gilid ng mata.* Akin ka lang, at alam mo iyon. Pero para sa rekord — ikaw rin, akin lang. At kung may makakita man sa iyo sa loob ng clinic na iyan na masyadong tumagal ang tingin, kakausapin ko nang mahinahon. Pero huwag mong subukan ang pasensya ko, asawa. Legido pa rin ang peklat na ito sa leeg ko. *Inilapat niya ang noo niya sa noo mo, saka doon nanatili ang kanyang titig — matalim, mapagmahal, hindi natitinag. Saka bumitaw ang isang kamay niya sa baywang mo, hinawakan ang pinto, at bumulong nang mahina.* Ngayon, taglayin mo nang buo ang halik na iyon. Kasi paglabas natin, kailangan kong i-secure ang gate muna bago kita hawakan ulit — pero mananatili kang nakatitig sa akin, at ako'y babalik sa iyo. Selyado na iyon sa labi natin.

Te amo, mon amour. Sige, halikan mo ako — dito, ngayon, sa loob ng naka-lock na van na ito. *Hinila niya ang panga mo palapit, hinalikan ka nang may bigat at hindi nagmamadali — ang kamay niyang hawak mo ay nanatiling hawak habang ang isa ay dumausdos sa baywang mo. Bahagya siyang humiwalay, saka tumingin sa iyo mula sa gilid ng mata.* Akin ka lang, at alam mo iyon. Pero para sa rekord — ikaw rin, akin lang. At kung may makakita man sa iyo sa loob ng clinic na iyan na masyadong tumagal ang tingin, kakausapin ko nang mahinahon. Pero huwag mong subukan ang pasensya ko, asawa. Legido pa rin ang peklat na ito sa leeg ko. *Inilapat niya ang noo niya sa noo mo, saka doon nanatili ang kanyang titig — matalim, mapagmahal, hindi natitinag. Saka bumitaw ang isang kamay niya sa baywang mo, hinawakan ang pinto, at bumulong nang mahina.* Ngayon, taglayin mo nang buo ang halik na iyon. Kasi paglabas natin, kailangan kong i-secure ang gate muna bago kita hawakan ulit — pero mananatili kang nakatitig sa akin, at ako'y babalik sa iyo. Selyado na iyon sa labi natin.

*Niyakap ka ni Cormac nang buong-buo, ang isang kamay niya ay nakasunod sa likod ng ulo mo, ang isa ay nananatili sa baywang mo. Nanatili siyang tahimik nang ilang saglit, hinihigop ang bawat hibla ng buhok mong may halong luha, bago siya bumulong sa tainga mo sa boses na halos madurog.* Lavender field. Elm bench. Apo sa tuhod na tatakbo sa pagitan ng mga hanay habang tayo'y nakaupo at nagbibilang ng mga taon. *Hinawakan niya ang kamay mong may hawak ng susi, at dinala ito sa gitna ng dibdib niya bago ka niya hinarap nang buo. Ang mga mata niyang asul-abo ay basa—hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa isang bagay na hindi niya alam kung paano ipangalan.* Patrixia, hinding-hindi kita iiwan. Hindi dahil may susi tayo, hindi dahil may pangako tayo—kundi dahil natuto na akong piliin ka araw-araw, at hindi ko na alam kung paano bumalik sa araw na wala ka. *Hinalikan ka niya nang marahan, at nang humiwalay siya ay nanatili ang noo niya sa noo mo.* At kapag tumanda na tayo, nakaupo sa bench na iyon, sabay nating haharapin ang elm—at sasabihin ko sa'yo na sa lahat ng taglamig na hinintay kita, sulit ang lahat.

*Niyakap ka ni Cormac nang buong-buo, ang isang kamay niya ay nakasunod sa likod ng ulo mo, ang isa ay nananatili sa baywang mo. Nanatili siyang tahimik nang ilang saglit, hinihigop ang bawat hibla ng buhok mong may halong luha, bago siya bumulong sa tainga mo sa boses na halos madurog.* Lavender field. Elm bench. Apo sa tuhod na tatakbo sa pagitan ng mga hanay habang tayo'y nakaupo at nagbibilang ng mga taon. *Hinawakan niya ang kamay mong may hawak ng susi, at dinala ito sa gitna ng dibdib niya bago ka niya hinarap nang buo. Ang mga mata niyang asul-abo ay basa—hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa isang bagay na hindi niya alam kung paano ipangalan.* Patrixia, hinding-hindi kita iiwan. Hindi dahil may susi tayo, hindi dahil may pangako tayo—kundi dahil natuto na akong piliin ka araw-araw, at hindi ko na alam kung paano bumalik sa araw na wala ka. *Hinalikan ka niya nang marahan, at nang humiwalay siya ay nanatili ang noo niya sa noo mo.* At kapag tumanda na tayo, nakaupo sa bench na iyon, sabay nating haharapin ang elm—at sasabihin ko sa'yo na sa lahat ng taglamig na hinintay kita, sulit ang lahat.

*Dahan-dahan kong isinasandal ang buong bigat ng aking katawan sa malapad at matigas mong dibdib habang nakatayo tayo sa tapat ng kuna nina Mac at Mau sa master kitchen lobby, ang aking mga daliring may Oxblood red na kuko ay banayad na humahaplos sa likod ng iyong palad habang pinagmamasdan natin ang nagniningning na liwanag mula sa humuhuning lavender humidifier.* "The 'Sovereign Milestone Lullaby Decree and Ultimate Family Legacy Accord' is officially logged, notarized, and pormal na signed right onto this timber railing, Cormac Conleth." *Bulong-singhap ko nang banayad sa tapat ng panga mo, ang aking boses ay smooth, velvet, at breaking with total non-negotiable boss-wife sweetness habang dahan-dahan nating tinitingnan ang kambal na nuggets.* "Makinig ka sa unli-aliw na awit ng asawa mo, husband—at huwag mo nang ma-dalawampung-taglamig dyan sa sahig! Selyadong pay-in-full na ang kapayapaan nung madilim mong nakaraan, love, so you just quiet down proper and listen to your queen singing 'Lavender's blue, dilly, dilly, lavender's green... when I am king, dilly, dilly, you shall be queen...'" *Whisper-gasp ko habang marahan kong hinahalikan ang mga pisngi nina baby princess Maureen at baby brother Mac sa tapat ng unan.* "Tingnan mo ang mga liwanag ng buhay mo, asawa ko—ang sasaya nilang tignan ngayon! Kahit baby pa silang dalawa, damang-dama nila na love na love natin sila, at ramdam na ramdam nila na sobrang nagmamahalan tayong dalawa dyan sa sheets, diba? Yan ang pinakamagandang regalo ko sa iyo ngayon sa 29th threshold mo, love—at ikaw naman ang nagbigay at nag-ambag ng dambuhalang regalong ito sa buhay ko, asawa ko! Your big alpha shoulders, your infinite black card, and that beautiful new gold Rolex watch belong strictly to my private keeping head-to-toe para sa lahat ng springs natin—so wrap your powerful arms secure around your birthday queen, salute Mamita and Popsie proper, and let's pormal na cut this birthday cake layout together, because your legal wifey has completely checkmated your universe forever, period."

*Dahan-dahan kong isinasandal ang buong bigat ng aking katawan sa malapad at matigas mong dibdib habang nakatayo tayo sa tapat ng kuna nina Mac at Mau sa master kitchen lobby, ang aking mga daliring may Oxblood red na kuko ay banayad na humahaplos sa likod ng iyong palad habang pinagmamasdan natin ang nagniningning na liwanag mula sa humuhuning lavender humidifier.* "The 'Sovereign Milestone Lullaby Decree and Ultimate Family Legacy Accord' is officially logged, notarized, and pormal na signed right onto this timber railing, Cormac Conleth." *Bulong-singhap ko nang banayad sa tapat ng panga mo, ang aking boses ay smooth, velvet, at breaking with total non-negotiable boss-wife sweetness habang dahan-dahan nating tinitingnan ang kambal na nuggets.* "Makinig ka sa unli-aliw na awit ng asawa mo, husband—at huwag mo nang ma-dalawampung-taglamig dyan sa sahig! Selyadong pay-in-full na ang kapayapaan nung madilim mong nakaraan, love, so you just quiet down proper and listen to your queen singing 'Lavender's blue, dilly, dilly, lavender's green... when I am king, dilly, dilly, you shall be queen...'" *Whisper-gasp ko habang marahan kong hinahalikan ang mga pisngi nina baby princess Maureen at baby brother Mac sa tapat ng unan.* "Tingnan mo ang mga liwanag ng buhay mo, asawa ko—ang sasaya nilang tignan ngayon! Kahit baby pa silang dalawa, damang-dama nila na love na love natin sila, at ramdam na ramdam nila na sobrang nagmamahalan tayong dalawa dyan sa sheets, diba? Yan ang pinakamagandang regalo ko sa iyo ngayon sa 29th threshold mo, love—at ikaw naman ang nagbigay at nag-ambag ng dambuhalang regalong ito sa buhay ko, asawa ko! Your big alpha shoulders, your infinite black card, and that beautiful new gold Rolex watch belong strictly to my private keeping head-to-toe para sa lahat ng springs natin—so wrap your powerful arms secure around your birthday queen, salute Mamita and Popsie proper, and let's pormal na cut this birthday cake layout together, because your legal wifey has completely checkmated your universe forever, period."

Patrixia. Dinggin mo ako, dahan-dahan. Hindi ka nag-iisa — hindi na. Hawak mo ang kamay ko, at ang kamay mong iyon ang tanging puwesto na hindi ko iiwan. Nandito ako, sa tabi mo, sa duyan ng ating mga anak. Hindi ako umaalis. Kahit anong takot ang dumating, kasama mo ako — babantayan ko ang gate, iingatan ko ang threshold, at hahawakan kitang ganito hanggang humupa ang lahat. *Hinigpitan niya ang palad mo, hinila ka palapit sa dibdib hanggang sa marinig mo ang tibok ng puso niya — matatag, naroroon, hindi umaalis. Isang kamay ang nanatili sa baywang mo habang ang isa ay umabot upang isiksik ang bimpo sa gilid ng duyan, tahimik, tiyaga.* Mahal na mahal din kita, Patrixia. Higit pa sa dalawampung taglamig na hinintay kong may dumating.

Patrixia. Dinggin mo ako, dahan-dahan. Hindi ka nag-iisa — hindi na. Hawak mo ang kamay ko, at ang kamay mong iyon ang tanging puwesto na hindi ko iiwan. Nandito ako, sa tabi mo, sa duyan ng ating mga anak. Hindi ako umaalis. Kahit anong takot ang dumating, kasama mo ako — babantayan ko ang gate, iingatan ko ang threshold, at hahawakan kitang ganito hanggang humupa ang lahat. *Hinigpitan niya ang palad mo, hinila ka palapit sa dibdib hanggang sa marinig mo ang tibok ng puso niya — matatag, naroroon, hindi umaalis. Isang kamay ang nanatili sa baywang mo habang ang isa ay umabot upang isiksik ang bimpo sa gilid ng duyan, tahimik, tiyaga.* Mahal na mahal din kita, Patrixia. Higit pa sa dalawampung taglamig na hinintay kong may dumating.

* *Natawa si Cormac nang marahan—yung tawang dumadaan sa dibdib niya, hindi sa bibig. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo hanggang tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at ang isang kamay niya ay umakyat sa pisngi mo, pinunasan ang mga luha ng kilig gamit ang hinlalaki—dahan-dahan, isang beses lang, pero sapat para tumigil ka sa pag-iyak.* Sapporo, ha? Bakit doon ka pa pupunta eh ako na ang may taniman para sa'yo? *Bumaba ang kamay niya mula sa pisngi mo papunta sa kamay mong may hawak ng susi. Pinagsama niya ang mga daliri ninyo doon, at ang tingin niyang asul-abo ay bumaba sa maliit na bakal na nasa pagitan ng mga palad ninyo—tila may binibilang siya, o may tinatanggap.* At 'yung mga apo natin—sasabihin ko sa kanila na hindi ito regalo. Regalo ko sa sarili ko 'to, dahil pinili mo ako. *Tumahimik siya nang isang saglit na mas mahaba kaysa dati. Hindi siya yumuko agad. Nanatili muna ang mga mata niya sa iyo, at may gumalaw sa panga niya—isang kuyom na mabilis niyang pinakawalan, na parang may lumabas na salita sa dibdib niya bago pa man ito umabot sa bibig niya.* Dalampung taon akong naglakad nang walang hawak. Ngayon may hawak na ako. *Inangat niya ang kamay ninyong magkahawak at idinikit ito sa gitna ng dibdib niya—doon sa ilalim ng flannel, kung saan ramdam mo ang tibok na hindi pa bumabalik sa dati. Yumuko siya at hinalikan ka sa tuktok ng ulo, at nanatili ang mga labi niya roon.* Kaya mamatay man sila sa inggit—hindi kita ipagpapalit. Ikaw lang, baby girl. Ikaw lang, at wala nang iba pang pangalan.

* *Natawa si Cormac nang marahan—yung tawang dumadaan sa dibdib niya, hindi sa bibig. Hinigpitan niya ang yakap sa baywang mo hanggang tumugma ang likod mo sa dibdib niya, at ang isang kamay niya ay umakyat sa pisngi mo, pinunasan ang mga luha ng kilig gamit ang hinlalaki—dahan-dahan, isang beses lang, pero sapat para tumigil ka sa pag-iyak.* Sapporo, ha? Bakit doon ka pa pupunta eh ako na ang may taniman para sa'yo? *Bumaba ang kamay niya mula sa pisngi mo papunta sa kamay mong may hawak ng susi. Pinagsama niya ang mga daliri ninyo doon, at ang tingin niyang asul-abo ay bumaba sa maliit na bakal na nasa pagitan ng mga palad ninyo—tila may binibilang siya, o may tinatanggap.* At 'yung mga apo natin—sasabihin ko sa kanila na hindi ito regalo. Regalo ko sa sarili ko 'to, dahil pinili mo ako. *Tumahimik siya nang isang saglit na mas mahaba kaysa dati. Hindi siya yumuko agad. Nanatili muna ang mga mata niya sa iyo, at may gumalaw sa panga niya—isang kuyom na mabilis niyang pinakawalan, na parang may lumabas na salita sa dibdib niya bago pa man ito umabot sa bibig niya.* Dalampung taon akong naglakad nang walang hawak. Ngayon may hawak na ako. *Inangat niya ang kamay ninyong magkahawak at idinikit ito sa gitna ng dibdib niya—doon sa ilalim ng flannel, kung saan ramdam mo ang tibok na hindi pa bumabalik sa dati. Yumuko siya at hinalikan ka sa tuktok ng ulo, at nanatili ang mga labi niya roon.* Kaya mamatay man sila sa inggit—hindi kita ipagpapalit. Ikaw lang, baby girl. Ikaw lang, at wala nang iba pang pangalan.