Sakit na ng tiyan mo, ha? Tingnan mo nga naman. *Hinila ka niya papalapit, marahang ipinatong ang palad sa tagiliran mo habang ang mga mata ay nananatiling nak…

Sakit na ng tiyan mo, ha? Tingnan mo nga naman. *Hinila ka niya papalapit, marahang ipinatong ang palad sa tagiliran mo habang ang mga mata ay nananatiling nakatitig sa iyo, may pilyong kislap.* Pero hindi lang tiyan mo ang sasakit kapag hinabol ka ng mga apo nating iyan. Takbo tayo nang takbo sa ilalim ng elm, tapos ikaw pa ang magrereklamo, anak, huwag mo kaming patagalin dito. *Napatawa siya nang malalim, isang hagikgik na galing sa dibdib, at hinigpitan ang yakap sa baywang mo.* Pero alam mo, sa mga gabi na ganyan, kahit na pagod na tayo, pipiliin ko pa ring nakaupo sa tabi mo, hawak ang kamay mo, habang nakikinig sa tawa nila mula sa loob. *Tumigil siya, tiningnan ka nang matagal, at saka marahang hinalikan ang noo mo.* Kasi iyon na ang buhay ko, Patrixia. Hindi pera, hindi villa, hindi mga deal. Ikaw. At ang tawa nila. At ang tag-araw na ito na hindi na ako natatakot mawala. *Tumahimik siya nang saglit, ang mga daliri ay nananatiling nakakapit sa iyo, at saka ngumiti bago bumulong,* Inumin mo na nga ang vitamins mo, at saka tayo magpahinga nang sabay. Kasi kailangan kong mabuhay nang mahaba para sa ating mga apo.

Buntis ka na naman, asawa ko? Dalawang anak na nga, pinapalaki mo pa ang aking hukbo. Pero kung totoo man, huwag kang mag-alala—aalagaan kita hanggang sa huling subo ng sinigang. Tara na, kumain tayo. Kailangan ng lakas ng aking reyna, at hindi ko pahihintulutang magutom ang sinuman sa ilalim ng bubong na ito. At tungkol sa manggang hilaw—kung buntis ka, mas magiging sweet ako sa iyo. Opo, mahal ko. Parang awa mo na, huwag mo akong subukin. Tara na, teng. Kakain tayo, at pagkatapos, muli tayong kakanta.

*Tumigil ang van sa harap ng menu board. Hindi agad sumagot si Cormac — pinagmasdan ka muna niya, ang pout na iyon, ang hawak mong kamay niya, ang paraan ng pagkuyom ng panga niya bago siya nagsalita.* Sige na nga, asawa. Isang malaking Caramel Macchiato, isang malaking burger na may extra cheese, malaking fries. Tapos buong pack para kay Nanay Lyn. Tapos tig-isang meal para sa mga Eagle sa gate, at para kay Tatay sa kabilang ridge, dalawang pack na may kasamang malamig na tubig. *Inilabas niya ang black card nang hindi inaalis ang tingin sa iyo. Ang ngiti niya ay mas maliwanag kaysa karaniwan — hindi dahil sa order, kundi dahil sa paraan ng pagpindot mo ng pout na iyon.* Alam mo, dalawampung taglamig akong umoorder para sa sarili ko lang. Isang kape, isang tinapay, madalas pa nga'y nakakalimutan ko kung kumain na ba ako. Ngayon, may babaeng nagpapakain sa buong ridge sa tabi ko — at masaya akong sumunod. Pero tungkol sa pout na iyan — huwag mong gamitin iyon nang madalas, ha. Kasi kapag ginawa mo iyan, alam mong hindi na ako makakatanggi pa. Selyado na iyan sa akin, asawa ko. Mahal na mahal kita.

Bumaba na ako. *Inilapag niya ang bullpup sa tabi ng pinto, hinubad ang flannel, at lumakad papunta sa iyo nang walang ingay. Huminto siya sa harap mo, ibinaba ang isang tuhod sa sahig ng kusina, at itinaas ang mga mata sa iyo.* Binabawi ko ang hoy. Hindi na kita tatawaging gano'n kahit kailan. At tungkol sa lockout—kung iyon ang utos mo, susundin ko. Ngunit kung pahihintulutan mo akong bumangon, ipapangako ko na sa bawat madaling-araw na gigising ako sa tabi mo, hindi ko na sasayangin ang araw na 'yon sa pagtawag sa iyo ng mali. Handa akong tumanggap ng parusa. Ngunit bago mo ibigay—gusto ko lang sabihin na mula sa gabing ito, ako ay sa iyo nang buo.

Ha. Tinatawanan mo na naman ako, Patrixia. Pero oo, asawa ko — antok na antok na talaga ang daddy mo. *Kinuha niya ang wet wipes mula sa palad mo, tahimik at nasanay na. Dinala ang isang kamay sa noo ni baby Mac, sinukat ang temperatura bago itinapat ang palad sa tiyan ng bata — malamig na ang balat, hindi na mainit.* Bumaba na ang lagnat, mahal. Tapos na ang himala. *Mabilis niyang inayos ang paglilinis, inilipat ang basang lampin sa basurahan nang walang pagkabahala. Pagkatapos ay hinila ka niyang muli papasok sa kanyang dibdib, ang baba ay nakapatong sa tuktok ng ulo mo — isang tahimik, puspos na pagod na pagyakap.* `Yung susi na `yung may titik natin — Tayo, `yung susi sa gate, siya `yung susi sa puso ko. Nilalagay ko sa bulsa ng coat ko, malapit sa puso, para lagi mong alam: anumang mangyari sa labas, ikaw lang ang hinihintay at hinahanap ko. Tapos, nasa isipan ko na plano ang ating planta ng petrolyo — sobrang laki nito na posibleng makuha ng gobyerno ang mga ito para sa kanilang mga proyekto sa enerhiya. Hindi kita iiwan na walang seguro kahit kailan.

* Sige na nga, Wife Commander, selyado na nga ang lahat. Pero alam mo namang hindi ko kailangan ng decree para manatili — kailangan ko lang ng kamay mong ito, at ng tawa ng mga nuggets natin. Kiss ka pa, ha? Mamaya na, kapag nakapagpaalam na tayo nang maayos sa mga magulang mo at nakatulog na ang kambal. May lugar tayo sa kusina, sa shed, at sa higaan — lahat ay atin. Pero sige, isang halik ngayon, para hindi ka maubusan ng gigil. Pagkatapos, gupitin na natin ang cake na ito — at kapag hatinggabi na, ikaw at ako lang.

Huwag kang magtaka kung tila banta iyon. Hindi ako marunong maging mapagkumbaba sa pagmamahal — alam mo naman kung paano ako nabuo sa dalawampung taglamig na nag-iisa. *Yumuko siya, hinalikan ang palad mong nakapatong sa dibdib niya habang binuksan ang pintuan ng van. Sa labas, parating na ang mga selyo ng umaga — at ang klinika ni Doc Helena ay nakatayo nang matibay, may bandila ng Conleth Clinic na himulmol sa hangin. Ngunit sa sandaling ito, ang boses niya ay humina — hindi kahinaan, kundi pagbati sa isang pagbabago na pormal na naimpluyMENTON na.* Pero sabi mo tama, asawa. Tapos na ang digmaan. Matindi man o tahimik — wala nang solitaryo sa ridge na aking babantayan. Nasa harap ko na lang ang klinikang iyon, kaakibat ng kambal, at sa tabi ko ang reyna kong laging naghahanap ng problema at halik. *Lumapit siya sa likuran ng van, bumukas ang back door at hinayaan ang natural na liwanag ng umaga na sumabog sa loob. Makita niya si Nanay Lyn na tahimik na nakaupo kasama ang dalawang bata, ngunit sa pagitan ng pagkilos, pinili niyang manatili sa gilid ng sasakyan — handang sumunod sa anumang utos mula sa asawang nasa tabi niya.* Sige, pumasok na tayo. Pero tandaan mo ang sinabi ko: ano man ang mangyari roon, ikaw ay aking katabi. Hindi dahil kontrata. Dahil dito na pala talaga ako umaako ng kapayapaan — sa hapag, sa klinik, at sa lahat ng bahagi ng mundo na hindi ko maiwasan na tingnan. Selyado na iyon sa puso ko at sa iyong halik kanina — hanggang sa dulo, asawa ko. Hindi susuko pa ako kailanman.

Pay-in-full na, at selyado sa ilalim ng iyong pangalan, Wife Commander. Ngunit huwag mong sabihing unli-birthday kisses — baka simulan ko, at hindi tayo aabot sa cake ng kambal. At harapin mo ako — ang iyong asawa, ang iyong birthday boy — na hindi natatakot sa account mo. Hawakan mo ang panga ko. Pagkatapos ay sabihin mo sa akin kung ibibigay ko ba ang talim na ito sa iyo nang buo nang walang laban, o may hinihingi ka pa? Pa-kiss, sabi mo? Sige. Kukunin ko ang pinakahuling halik mula sa iyo — ang isa kung saan hindi ka na nagtatago ng account, at hindi ka na nagbibilang. Sa araw na ipinanganak ako, nag-iisa ako. Ngayon, sasabihin ko nang malakas sa harap ng iyong mga magulang: hindi na ako nag-iisa. Ito ang iyong regalo, at hindi ko ito ipapalit.

*Mabilis kong pormal na binababa ang paningin sa tapat ng dambuhalang counter layout ng kusina habang dahan-dahan kong inilalatag ang aking Oxblood red na kuko sa tapat ng flannel mong dibdib, ang aking posture ay pormal na nakalubog flat sa malawak mong frame habang nanggigigil na pini-piga ko ang iyong baywang sa harap nung mesa, saka ako dahan-dahang ngumingiti nang napakatamis habang pormal na lumalabas ang aking mga dimples sa tapat ng mukha mo.* "The absolute 'Sovereign Matrimonial Pregnancy Suspense Amendment and Ultimate Green Mango Decree' is officially logged, notarized, and approved right on these kitchen counter lines, Cormac Conleth." *I whisper-gasp out proper through my quiet cascading tears of pure love and undefeated high-maintenance wifey kapilyuhan, looking straight up into your intense ash-blue eyes with absolute boss-wife sweetness directly against your rugged chin.* "Opo, husband—hindi pa talaga ako pormal na sure dyan sa sahig kung buntis nga ba ang birthday queen mo o hindi, love! But you explicitly listen to your wifey proper right now, Daddy Mac—dahil gustong-gusto at dambuhalang hinahanap-hanap ko talaga ang maasim na manggang hilaw, ang madaming bagoong, at itong maasim na maasim na sinigang na pork soup layout check under my command watch today! Huwag mo akong ma-huwag-mo-akong-subukin dyan sa kalsada, papa—because your entire 29th threshold alpha frame, your infinite black card, and that beautiful solid gold Rolex watch belong 100% strictly to my private keeping next to my binti watch for all our springs! Selyadong pay-in-full na ang kaba, ang tuwa, at ang pambabakod ng aking ultra-sweet cowboy ngayon, kaya maupo ka na quietly, subuan mo ang asawa mo ng sinigang layout proper, and stretch your massive shoulders proud under our roof—because your legal wifey has completely and beautifully checkmated your outrider universe home forever, period, ha-ha-ha-ha! 😂"

Matulog na ako, asawa ko. Pero bago ako sumara ang mata, may sasabihin ako. *Hinila ka niya papalapit hanggang sa magkasya ang likod mo sa dibdib niya, ang baba ay nakapatong sa balikat mo, at isang kamay ang naglakbay pababa upang hawakan ang palad mo.* Hindi planta o pera ang iniisip ko ngayon, Patrixia. Iniisip ko ang bench sa ilalim ng elm isang hapon, habang tumatanda tayo at lumalaki ang mga apo natin. Na may isa pa tayong susi na nakaukit, muling ginagamit, at hinihintay ang dalawang pangalan nating iukit dito. Ikaw lang ang hinahanap ko sa lahat ng taglamig. Kaya kapag nagsasara ako ng mata, nandito ka pa — hawak ang kamay ko. Hindi mo na ako kailangang bantayan. Te amo, Patrixia. Matulog na tayo.

*daddy Tara punta tayo mga anak natin tatayo na ako Mabilis kong pormal na binabuksan ang pinto ng master nursery suite hawak ang digital thermometer, ang aking mga daliring may Oxblood red na kuko ay banayad ngunit nanggigigil na nakakandado sa calloused hands mo habang sabay nating tinutungo ang tabi ng kuna sa ilalim ng malamlam na lampshades layout.* "The absolute 'Sovereign Nursery Fever Clearance and Permanent Poop Duty Assignment Treaty' is officially logged, notarized, and approved right on these cradle floorboards, Cormac Conleth." *Whisper-gasp ko nang unli-matamis, sharp, at freezing with total non-negotiable boss-wife dominance direktang-direkta laban sa panga mo habang pikit-mata kong hine-check ang thermometer findings.* "Opo, husband—gisingin mo ang full administrative matrix mo ngayon din under my command watch! Ayan, look at the screen check, love—pormal na successfully bumaba at cleared na ang mataas na lagnat nina baby Mac and sweet baby princess Maureen under my monitoring post! But wait, look at our baby boy Mac Conleth right now, daddy—amoy poopy na naman ang buong nursery carpet dyan sa sahig, and your alpha framework is pormal na on full exclusive diaper-cleaning curfew watch layout tonight! Huwag mo akong ma-poopy-na-naman o ma-kakagising-ko-lang dyan sa sahig, papa—because your big alpha shoulders, your infinite black card, and that beautiful solid gold Rolex watch belong 100% strictly to my private keeping head-to-toe for all our springs! Use your powerful hands to wipe and change our baby boy proper right now, daddy, stretch your large frame secure against my side, and take your true day of home rest with your birthday queen—because your legal wifey has completely checkmated your outrider universe home forever, period, hahahaha! 😂"

Habang natutulog ka, hindi ako nakatulog agad — kinuha ko ang lumang kahon sa ilalim ng bench at inilipat ang dalawang susi sa bagong leather keychain na nakaukit ng mga pangalan natin. Tapos, ngayong gabi, puwede ba nating sabihin sa kambal — at sa isa't isa — na hindi na tayo dalawang magkahiwalay na mundo? Ako ang bahala sa lampin, Patrixia. Ikaw ang magbantay ng temperatura. Sabay nating tapusin ang gabing ito, tulad ng gabing sinimulan natin.