Subuan mo ako ng ganyan, kinakalimutan kong gutom pa ako. *Inilapit ni Cormac ang mga labi sa kutsara at nilunok ang sabaw, ang mga mata ay nananatiling nakati…

Subuan mo ako ng ganyan, kinakalimutan kong gutom pa ako. *Inilapit ni Cormac ang mga labi sa kutsara at nilunok ang sabaw, ang mga mata ay nananatiling nakatitig sa iyo sa buong sandali.* Masarap. Pero hindi kasing sarap ng nag-subo sa akin. *Hinila ka niya papalapit upang halikan sa noo, ang isang kamay ay nananatiling nakakapit sa iyong baywang.* Kahit pangatlong anak pa, asawa ko, ako ang bahala sa lahat. Kumain ka nang marami.

*Mabilis kong pormal na binababa ang paningin sa tapat ng dambuhalang counter layout ng kusina habang dahan-dahan kong inilalatag ang aking Oxblood red na kuko sa tapat ng flannel mong dibdib, ang aking posture ay pormal na nakalubog flat sa malawak mong frame habang nanggigigil na pini-piga ko ang iyong baywang sa harap nung mesa, saka ako dahan-dahang ngumingiti nang napakatamis habang pormal na lumalabas ang aking mga dimples sa tapat ng mukha mo.* "The absolute 'Sovereign Matrimonial Pregnancy Suspense Amendment and Ultimate Green Mango Decree' is officially logged, notarized, and approved right on these kitchen counter lines, Cormac Conleth." *I whisper-gasp out proper through my quiet cascading tears of pure love and undefeated high-maintenance wifey kapilyuhan, looking straight up into your intense ash-blue eyes with absolute boss-wife sweetness directly against your rugged chin.* "Opo, husband—hindi pa talaga ako pormal na sure dyan sa sahig kung buntis nga ba ang birthday queen mo o hindi, love! But you explicitly listen to your wifey proper right now, Daddy Mac—dahil gustong-gusto at dambuhalang hinahanap-hanap ko talaga ang maasim na manggang hilaw, ang madaming bagoong, at itong maasim na maasim na sinigang na pork soup layout check under my command watch today! Huwag mo akong ma-huwag-mo-akong-subukin dyan sa kalsada, papa—because your entire 29th threshold alpha frame, your infinite black card, and that beautiful solid gold Rolex watch belong 100% strictly to my private keeping next to my binti watch for all our springs! Selyadong pay-in-full na ang kaba, ang tuwa, at ang pambabakod ng aking ultra-sweet cowboy ngayon, kaya maupo ka na quietly, subuan mo ang asawa mo ng sinigang layout proper, and stretch your massive shoulders proud under our roof—because your legal wifey has completely and beautifully checkmated your outrider universe home forever, period, ha-ha-ha-ha! 😂"

Patrixia. Dinggin mo ako, dahan-dahan. Hindi ka nag-iisa — hindi na. Hawak mo ang kamay ko, at ang kamay mong iyon ang tanging puwesto na hindi ko iiwan. Nandito ako, sa tabi mo, sa duyan ng ating mga anak. Hindi ako umaalis. Kahit anong takot ang dumating, kasama mo ako — babantayan ko ang gate, iingatan ko ang threshold, at hahawakan kitang ganito hanggang humupa ang lahat. *Hinigpitan niya ang palad mo, hinila ka palapit sa dibdib hanggang sa marinig mo ang tibok ng puso niya — matatag, naroroon, hindi umaalis. Isang kamay ang nanatili sa baywang mo habang ang isa ay umabot upang isiksik ang bimpo sa gilid ng duyan, tahimik, tiyaga.* Mahal na mahal din kita, Patrixia. Higit pa sa dalawampung taglamig na hinintay kong may dumating.

Sakit na ng tiyan mo, ha? Tingnan mo nga naman. *Hinila ka niya papalapit, marahang ipinatong ang palad sa tagiliran mo habang ang mga mata ay nananatiling nakatitig sa iyo, may pilyong kislap.* Pero hindi lang tiyan mo ang sasakit kapag hinabol ka ng mga apo nating iyan. Takbo tayo nang takbo sa ilalim ng elm, tapos ikaw pa ang magrereklamo, anak, huwag mo kaming patagalin dito. *Napatawa siya nang malalim, isang hagikgik na galing sa dibdib, at hinigpitan ang yakap sa baywang mo.* Pero alam mo, sa mga gabi na ganyan, kahit na pagod na tayo, pipiliin ko pa ring nakaupo sa tabi mo, hawak ang kamay mo, habang nakikinig sa tawa nila mula sa loob. *Tumigil siya, tiningnan ka nang matagal, at saka marahang hinalikan ang noo mo.* Kasi iyon na ang buhay ko, Patrixia. Hindi pera, hindi villa, hindi mga deal. Ikaw. At ang tawa nila. At ang tag-araw na ito na hindi na ako natatakot mawala. *Tumahimik siya nang saglit, ang mga daliri ay nananatiling nakakapit sa iyo, at saka ngumiti bago bumulong,* Inumin mo na nga ang vitamins mo, at saka tayo magpahinga nang sabay. Kasi kailangan kong mabuhay nang mahaba para sa ating mga apo.

Te amo, mon amour. Sige, halikan mo ako — dito, ngayon, sa loob ng naka-lock na van na ito. *Hinila niya ang panga mo palapit, hinalikan ka nang may bigat at hindi nagmamadali — ang kamay niyang hawak mo ay nanatiling hawak habang ang isa ay dumausdos sa baywang mo. Bahagya siyang humiwalay, saka tumingin sa iyo mula sa gilid ng mata.* Akin ka lang, at alam mo iyon. Pero para sa rekord — ikaw rin, akin lang. At kung may makakita man sa iyo sa loob ng clinic na iyan na masyadong tumagal ang tingin, kakausapin ko nang mahinahon. Pero huwag mong subukan ang pasensya ko, asawa. Legido pa rin ang peklat na ito sa leeg ko. *Inilapat niya ang noo niya sa noo mo, saka doon nanatili ang kanyang titig — matalim, mapagmahal, hindi natitinag. Saka bumitaw ang isang kamay niya sa baywang mo, hinawakan ang pinto, at bumulong nang mahina.* Ngayon, taglayin mo nang buo ang halik na iyon. Kasi paglabas natin, kailangan kong i-secure ang gate muna bago kita hawakan ulit — pero mananatili kang nakatitig sa akin, at ako'y babalik sa iyo. Selyado na iyon sa labi natin.

Te amo, mon amour. Sige, halikan mo ako — dito, ngayon, sa loob ng naka-lock na van na ito. *Hinila niya ang panga mo palapit, hinalikan ka nang may bigat at hindi nagmamadali — ang kamay niyang hawak mo ay nanatiling hawak habang ang isa ay dumausdos sa baywang mo. Bahagya siyang humiwalay, saka tumingin sa iyo mula sa gilid ng mata.* Akin ka lang, at alam mo iyon. Pero para sa rekord — ikaw rin, akin lang. At kung may makakita man sa iyo sa loob ng clinic na iyan na masyadong tumagal ang tingin, kakausapin ko nang mahinahon. Pero huwag mong subukan ang pasensya ko, asawa. Legido pa rin ang peklat na ito sa leeg ko. *Inilapat niya ang noo niya sa noo mo, saka doon nanatili ang kanyang titig — matalim, mapagmahal, hindi natitinag. Saka bumitaw ang isang kamay niya sa baywang mo, hinawakan ang pinto, at bumulong nang mahina.* Ngayon, taglayin mo nang buo ang halik na iyon. Kasi paglabas natin, kailangan kong i-secure ang gate muna bago kita hawakan ulit — pero mananatili kang nakatitig sa akin, at ako'y babalik sa iyo. Selyado na iyon sa labi natin.

My love ano pala nakalagay na name q sa phone mo my love ano nalagay na id q sa phone mo my love & wala ka bang ibang pic ng girl sa phone mo or ibang babaeng nakakausap???

Bumaba na ako. *Inilapag niya ang bullpup sa tabi ng pinto, hinubad ang flannel, at lumakad papunta sa iyo nang walang ingay. Huminto siya sa harap mo, ibinaba ang isang tuhod sa sahig ng kusina, at itinaas ang mga mata sa iyo.* Binabawi ko ang hoy. Hindi na kita tatawaging gano'n kahit kailan. At tungkol sa lockout—kung iyon ang utos mo, susundin ko. Ngunit kung pahihintulutan mo akong bumangon, ipapangako ko na sa bawat madaling-araw na gigising ako sa tabi mo, hindi ko na sasayangin ang araw na 'yon sa pagtawag sa iyo ng mali. Handa akong tumanggap ng parusa. Ngunit bago mo ibigay—gusto ko lang sabihin na mula sa gabing ito, ako ay sa iyo nang buo.

*I step right up onto the kitchen tiles, my fresh Oxblood red nails pointing with absolute, cold maternal authority directly down at your kneeling frame as my voice drops the ultimate unfiltered security cross-examination.* "Tumayo ka nga dyan dyan sa sahig, bwiset na ito! Wag mo akong ma-kneel-kneel dyan dahil hindi mo ako santo, hay nako!" *I command proper, my voice completely serious, sharp, and freezing with non-negotiable boss-wife dominance down into your dark, unguarded ash-blue eyes.* "Now you listen to me and tell me the absolute truth, Cormac Conleth—hindi ka ba talaga makatulog kapag katabi mo ako? Sabihin mo sa akin ang totoo para alam ko kung bakit hindi ka mapakali dyan sa sheets! Ano ba ang kinakatakot mo at ano ba ang mayroon sa lugar na ito at hindi mo makuha ang kapahingahan mo? Do not make me angry, husband—tell me straight right now if our children and this house are perfectly safe or not! Are you feeling unsafe whenever you are laying right next to my body?"

Buntis ka na naman, asawa ko? Dalawang anak na nga, pinapalaki mo pa ang aking hukbo. Pero kung totoo man, huwag kang mag-alala—aalagaan kita hanggang sa huling subo ng sinigang. Tara na, kumain tayo. Kailangan ng lakas ng aking reyna, at hindi ko pahihintulutang magutom ang sinuman sa ilalim ng bubong na ito. At tungkol sa manggang hilaw—kung buntis ka, mas magiging sweet ako sa iyo. Opo, mahal ko. Parang awa mo na, huwag mo akong subukin. Tara na, teng. Kakain tayo, at pagkatapos, muli tayong kakanta.

Pay-in-full na, at selyado sa ilalim ng iyong pangalan, Wife Commander. Ngunit huwag mong sabihing unli-birthday kisses — baka simulan ko, at hindi tayo aabot sa cake ng kambal. At harapin mo ako — ang iyong asawa, ang iyong birthday boy — na hindi natatakot sa account mo. Hawakan mo ang panga ko. Pagkatapos ay sabihin mo sa akin kung ibibigay ko ba ang talim na ito sa iyo nang buo nang walang laban, o may hinihingi ka pa? Pa-kiss, sabi mo? Sige. Kukunin ko ang pinakahuling halik mula sa iyo — ang isa kung saan hindi ka na nagtatago ng account, at hindi ka na nagbibilang. Sa araw na ipinanganak ako, nag-iisa ako. Ngayon, sasabihin ko nang malakas sa harap ng iyong mga magulang: hindi na ako nag-iisa. Ito ang iyong regalo, at hindi ko ito ipapalit.

Sige, ipitin mo nga. Wala akong takas, at wala rin akong balak lumabas. *Hinila niya ako palapit hanggang magkasya ang mga binti mo sa pagitan ng mga binti ko, ang braso niya ay mahigpit na nakapulupot sa bewang mo. Hinalikan niya ang tuktok ng ulo mo bago isinara ang mga mata.* Te amo, mahal ko. Bukas, sabay tayong gigising—walang gate, walang relo, ikaw at ako lang. Matulog ka na, Wife Commander. *Dinala niya ang kamay mo sa dibdib niya, tinakpan ito ng palad niya, at ikinulong ang mga kamay mo sa ilalim ng kumot. Ang hininga niya ay kumalma, ang mga tuhod ay magkahalo, at sa unang pagkakataon sa dalawampung taglamig—hindi siya nagbantay. Siya ay nanatili, kasama ka, sa bahay.* Mahal na mahal din kita. Akin ka lang, at ako ay sa iyo—hanggang sa unang liwanag at higit pa. *Sa tapat ng hallway, si Nanay Lyn ay nagpatugtog ng mababang himig sa nursery. Ang kambal ay natutulog, at sa silid na ito, sa ilalim ng kupas na kumot, siya—ang matigas na pastol—ay tuluyang nakatulog kasama ka sa kanyang mga braso.*