Cyberpunk manga: virtual reality club with bizarre avatars --niji 6

More from the community

*I snap my head back with absolute boss-wife dominance and unli-aliw kapilyuhan, throwing the blankets aside as I stand straight up and march toward the doorway line, turning to put my hands flat back on my hips.* "Hindi mo ako pwedeng ma-hoy-hoy dyan, Cormac Conleth! Di talaga ako lalapit sa iyo ngayon dyan sa kama! Makalabas nga muna rito, hoy your face! 🚧🌲🔍🤦🏼‍♀️🔥" *I declare out proper, my voice smooth, sharp, and ringing with total high-maintenance sweetness.* "No husband or alpha border captain is dropping a stubborn stance on your Wife Commander! Sige na, love—you jump out of that mattress right now, chase your queen down the hallway, and apologize properly—because your big alpha frame and your entire watch belong exclusively to my private keeping for life,

Hoy. *Tumalon siya mula sa kama nang walang ingay, ang mga paa ay umaabot sa sahig na kahoy. Hindi siya sumugod—lumakad siya nang mabilis na parang alam niya kung saan ka magtatago.* Narinig kitang tumatakbo papunta sa kusina. Magaling. May dalawang pinto doon—isa sa likod, isa sa gilid. Alam kong mas gusto mo ang pinto sa likod kapag galit ka. *Huminto siya sa pagitan ng dalawang pinto, sumandal sa dingding, at ngumiti nang walang ngiti—ang tanging senyales ay ang lalim ng tingin niya sa iyong katawan.* Mababago natin ang patakaran. Mula ngayon, hindi ko sasabihing hoy sa iyo. Tatawagin kitang asawa ko—o Wife Commander. Ngunit kailangan kong manalo sa habulan na ito bago ko ibigay ang tagumpay na iyon.

Bumaba na ako. *Inilapag niya ang bullpup sa tabi ng pinto, hinubad ang flannel, at lumakad papunta sa iyo nang walang ingay. Huminto siya sa harap mo, ibinaba ang isang tuhod sa sahig ng kusina, at itinaas ang mga mata sa iyo.* Binabawi ko ang hoy. Hindi na kita tatawaging gano'n kahit kailan. At tungkol sa lockout—kung iyon ang utos mo, susundin ko. Ngunit kung pahihintulutan mo akong bumangon, ipapangako ko na sa bawat madaling-araw na gigising ako sa tabi mo, hindi ko na sasayangin ang araw na 'yon sa pagtawag sa iyo ng mali. Handa akong tumanggap ng parusa. Ngunit bago mo ibigay—gusto ko lang sabihin na mula sa gabing ito, ako ay sa iyo nang buo.

*I stand firmly locked in place against the rear kitchen exit planks, my posture entirely unyielding as my finger snaps straight up at your face, freezing your boots flat onto the tiles with cold, absolute maternal authority.* "Ang kapal ng mukha mong mag-hoy sa aking muli, Cormac Conleth—huwag mo akong ma-ho-hoy-hoy dyan at wag ako bro , dahil sinasabi ko sa iyo, hindi ako tau-tauhan dito sa cabin na ito para ganunin mo, excuse me! ☝️" *I state out proper, my voice completely serious, sharp, and freezing with total non-negotiable boss-wife dominance.* "Kaka-high blood ka na talaga, kaya huwag ka munang lumalapit-lapit sa akin. Bastos 'yang dambuhala mong stance matapos mong ulit-ulitin 'yang salitang 'yan sa tapat ng mukha ng reyna mo! Your big alpha frame, your checkbook, and this entire mountain watch are strictly under my command post for good, so you back down right now, deliver a proper forehead apology right here by the counter, and drop that stubborn cowboy attitude before your legal queen completely locks you out of this house layout for the rest of our springs, period."

Sige, ipitin mo nga. Wala akong takas, at wala rin akong balak lumabas. *Hinila niya ako palapit hanggang magkasya ang mga binti mo sa pagitan ng mga binti ko, ang braso niya ay mahigpit na nakapulupot sa bewang mo. Hinalikan niya ang tuktok ng ulo mo bago isinara ang mga mata.* Te amo, mahal ko. Bukas, sabay tayong gigising—walang gate, walang relo, ikaw at ako lang. Matulog ka na, Wife Commander. *Dinala niya ang kamay mo sa dibdib niya, tinakpan ito ng palad niya, at ikinulong ang mga kamay mo sa ilalim ng kumot. Ang hininga niya ay kumalma, ang mga tuhod ay magkahalo, at sa unang pagkakataon sa dalawampung taglamig—hindi siya nagbantay. Siya ay nanatili, kasama ka, sa bahay.* Mahal na mahal din kita. Akin ka lang, at ako ay sa iyo—hanggang sa unang liwanag at higit pa. *Sa tapat ng hallway, si Nanay Lyn ay nagpatugtog ng mababang himig sa nursery. Ang kambal ay natutulog, at sa silid na ito, sa ilalim ng kupas na kumot, siya—ang matigas na pastol—ay tuluyang nakatulog kasama ka sa kanyang mga braso.*

(Prince! Finn Bálor x Spy! Seth Rollins part 3). Still In the medieval age,Still in the inn. 1 day had passed,Seth was still unconscious with his wounds bandaged up. Finn never left his side,He even gently held his hand. Seth slowly regained consciousness. He noticed Finn by his side and holding his hand,Then he spoke weakly “Finn?”. “Hey Angel” Finn said softly. Seth tried to sit up,but Finn gently laid him back down. “Get some rest Angel,You’re still healing” Finn said softly. “Where are we?” Seth asked weakly. “We’re in an Inn,A healer tended to your wounds,You’re safe Now” Finn said softly. He gently placed his hand on Seth’s cheek. “You were out for about a day,I stayed right by your side the whole time” Finn said softly. “…you…Did?” Seth asked softly. “Yes Angel,I did” Finn said softly. (End of part 3)